Dec 072011
 
 07/12/2011  Posted by  Ομιλίες

ΟΜΙΛΙΑ

ΜΠΑΜΠΗ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

ΤΟΥ 25ΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Αθήνα  5 -6- 7 Δεκέμβρη 2011

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Σας καλωσορίζω στο 25ο Συνέδριο του εφοριακού κλάδου, το οποίο ξεκινάει με τη σημερινή μας παραταξιακή διαδικασία, η οποία ταυτίζεται με την εποχή των συνολικών μετεξελίξεων. Πολιτικών, οικονομικών, συνδικαλιστικών, υπηρεσιακών.

Πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου έχω να σας πω τούτο.

Πριν τουλάχιστον 20 χρόνια συμπορευτήκαμε με πολλούς από εσάς και οι εφοριακοί έφτασαν στην κορυφή του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, με αξιοπρέπεια, σεβασμό και αξιόλογες αμοιβές.

Η ηγετική ομάδα της παράταξής μας, με επικεφαλής την Ομοσπονδία, τον Γιάννη τον Γρίβα, τον Ανδρέα τον Μακρυπίδη, τον Γιώργο τον Κασσάρα, ανέδειξε την ΠΑΣΚ σε πρωταγωνιστή των δρώμενων του κλάδου.

Θέλω να τους ευχαριστήσω όλους για τη συνεργασία και την προσφορά τους, γιατί χειρίστηκαν τα θέματα του κλάδου με θετικό ισοζύγιο.

Σύντροφε Γιάννη, από τους Προέδρους είσαι μόνο εσύ παρών. Σε ευχαριστούμε για την προσφορά σου!

 

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι,

Η ανάγκη  έκφρασης των εργαζόμενων στις Δ.Ο.Υ. και η αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων μας, κύρια εργασιακών όσο και οικονομικών, είναι επιτακτική και αναγκαία όσο ποτέ.

Το Σ.Κ του χώρου μας ανέδειξε τον εργασιακό μας χώρο, με τη σημαντική αύξηση  των  εισοδημάτων  μας, τη δημιουργία δεδομένων εργασιακής προοπτικής για όλους τους συναδέλφους.

Σ΄ αυτή τη συγκυρία

–   της δημοσιονομικής κατάρρευσης της χώρας

–   της κρίσης της πολιτικής και της κοινωνίας

–   της κρίσης των  θεσμών και αξιών

–   της ανεξέλεγκτης  δράσης του νεοφιλευθερισμού, ως οικονομικού

μοντέλου ανάπτυξης, σε βάρος της κοινωνίας

   –   της κυριαρχίας των αγορών πάνω στην κοινωνία,

δεν μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει και να επιβληθεί, ως κυρίαρχη συνδικαλιστική δύναμη, στην οικονομική ένδεια και υπηρεσιακή απαξίωση.

Είναι γεγονός ότι οι συνάδελφοί μας περίμεναν περισσότερα από εμάς.

Είναι αλήθεια ότι δεν μπορέσαμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους σ΄ αυτή την ακραία  συγκυρία.

Σεβόμαστε τον τρόπο συνδικαλιστικής & πολιτικής σκέψης καθενός.

Το ΣΚ  όμως δεν πρέπει να κυριαρχείται από λογικές διαχείρισης, δημόσιων σχέσεων ή διαμαρτυρίας, αλλά  από λογικές  δημιουργικής δράσης που να  οδηγούν σε αποτελέσματα.

Η απουσία ουσιαστικής και αποτελεσματικής παρέμβασης στην κοινωνία υπονόμευσε  κάθε συλλογική έκφραση και δράση, διότι μεμονωμένες και αλαζονικές συμπεριφορές κυριάρχησαν, αδιαφορώντας για τη συλλογική και θεσμική δράση, με κίνητρο μόνο την προσωπική προβολή, μέσα από προσωπικές θέσεις και που σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν κόντρα στα συμφέροντα του κλάδου.

Οι συνδικαλιστές που θα εκλέξουμε θα πρέπει να ασκούν την εξουσία που αντλούν από τη συνδικαλιστική τους ιδιότητα, υπέρ των συναδέλφων που τους εξέλεξαν και όχι υπέρ του εαυτού τους ή αλλότριων συμφερόντων,

Οι θεσμοί  απαξιώθηκαν,  από την  κυριαρχία αγοραίων αντιλήψεων.

Η συγκέντρωση της οικονομικής εξουσίας σε όλο και λιγότερους σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο υποθήκευσε τους πολιτικούς και την πολιτική.

Το ιδεολογικό-κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας των θεσμών και γενικότερα της δημοκρατίας έχει καταρρεύσει.

Κάτω από αυτό πρίσμα τίθεται το ζήτημα της σχέσης οικονομίας με την πολιτική και τη διανομή του πλούτου σ΄ αυτούς που τον παράγουν.

Έτσι εκτός από την παγκόσμια κρίση, βιώνουμε και την εθνική κρίση που είναι κρίση πολιτική, οικονομική, κοινωνική.

Η συντηρητική αντίληψη η οποία πιστεύει ως φυσικό νόμο το δίκαιο των αγορών και του ισχυρού, ακόμη και όταν υπάρχουν φαινόμενα οικονομικής και κοινωνικής εκτροπής αφ΄ ενός, και η ιδεολογική φτώχεια αφ ΄ ετέρου  έχουν οδηγήσει  σε <<αγώνες>> συνθημάτων.

Το ΣΚ οφείλει, με τη χάραξη μιας νέας στρατηγικής, να απαντά με θετικό και αξιόπιστο τρόπο στις ανάγκες και τα προβλήματα των εργαζομένων.

Ζούμε σε κοινωνίες αστάθειας και ανισορροπιών, αδικίας και ανισότητας, που δεν μπορεί να επιλύσει ο αγοραίος κοινωνικός αυτοματισμός.

Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ξεπεράσουν τις παραταξιακές και συντεχνιακές λογικές, να λειτουργήσουν συλλογικά, συνολικά και πολιτικά. Η κρίση δεν είναι χρηματοπιστωτική, δεν είναι απλώς οικονομική, είναι κρίση καπιταλιστική, είναι κρίση του συστήματος, που προκαλεί σεισμικές δονήσεις παντού.

Μέσα όμως από αυτές τις συνθήκες είναι δυνατό να επέλθουν αναγέννηση και ανασυγκρότηση των κοινωνιών, με την αποκατάσταση των ανθρωπίνων μέτρων και αξιών και την αποκατάσταση του συνδικαλισμού, που είναι το όπλο των εργαζομένων και της πολιτικής που είναι το υπέρτατο μέτρο της Δημοκρατίας.

Με πλατφόρμα κατά του Μνημονίου και αυστηρή κριτική για τα «άδικα και άνισα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων» συμμετέχουμε σ΄ αυτό το Συνέδριο διεκδικώντας με  όλους σας  να βροντοφωνάξουμε:

 

 –ότι η ασκούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική (Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο, κλπ) δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές, τις ιδέες, τις αξίες, μας ,για τις οποίες στρατευτήκαμε και  αγωνιστήκαμε.

Ο κόσμος της μισθωτής εργασίας -εν ενεργεία και συνταξιούχοι- δεν αντέχει άλλο.

Ζητάμε πολιτική αναδιανομής του πλούτου – μέσω των μισθών και μέσω της φορολογίας και των λειτουργιών του κοινωνικού κράτους- υπέρ των ασθενέστερων με προτεραιότητα στους ανέργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε από την κυβέρνηση:

να απορρίψει και να αποδεσμευτεί από την απαίτηση για εκποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών στρατηγικής σημασίας και κοινωνικού οφέλους με την εκχώρηση και του management, γιατί στερεί διαχρονικά κρίσιμα αναπτυξιακά εργαλεία από το κράτος (στη θέση των λεγόμενων κρατικών μονοπωλίων εγκαθίστανται τα ιδιωτικά μονοπώλια).

Για μας, τέτοιου είδους επιλογές αποτελούν τεράστιο πολιτικό και οικονομικό λάθος ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, λόγω και της χρηματιστηριακής απαξίωσης και υποτίμησης της αξίας των επιχειρήσεων.

Η διεύρυνση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, η διαχρονική λεηλασία του Δημόσιου πλούτου και του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης, επαγγελματικού προσανατολισμού και ότι άλλο μπορεί να προσθέσει κανείς σε ένα διαλυμένο κράτος, συνιστούν την πραγματική  εικόνα της Ελλάδας .

Με διαλυμένες Δημόσιες Υπηρεσίες, με άδεια τα ταμεία του κράτους, με ασφαλιστικά ταμεία που δεν μπορούν να πληρώσουν συντάξεις, με την ανεργία να καλπάζει, με ανύπαρκτο παραγωγικό ιστό, η άποψη ότι η χώρα έχει συνολικά χρεοκοπήσει, είναι η  πραγματικότητα.

Δυστυχώς η οικονομική κατάσταση της χώρας μας, διαμορφώνεται, ακραία  δυσοίωνα αφού δεν υπάρχουν συγκεκριμένες εθνικές στρατηγικές, αλλά μόνο διαχείριση δεδομένων που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση ως η κυρίαρχη παράμετρος  επηρεασμού των εθνικών οικονομιών.

Σ’ αυτή τη χώρα δεν μπορεί να ενοχοποιούνται μονίμως οι εργαζόμενοι, να κοινωνικοποιούνται οι ζημιές και να <<προστατεύονται>> τα κέρδη, ούτε το κράτος να δανείζεται για να χρηματοδοτεί μη παραγωγικές δαπάνες και δημόσιες επιχειρήσεις χωρίς αντικείμενο.

Οι πολιτικοί ηγέτες του κόσμου θυμούνται το κράτος όταν χρεοκοπούν οι τραπεζίτες και  κωφεύουν και  κλείνουν τα μάτια τους στην πείνα, την ανεργία, τη φτώχεια.

Αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη από κανένα πολίτη, από το πολιτικό σύστημα της χώρας.

Έχουμε λοιπόν όλοι υποχρέωση έναντι των παιδιών μας να καταγγείλουμε το φαύλο χρηματοοικονομικό σύστημα και να εμποδίσουμε την ανάδυση μιας νέας οικονομικής τάξης, πιο ληστρικής από την προηγούμενη.

Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει τούτες τις στιγμές το μέγεθος της βίας που έρχεται.

 Οι ασκούντες εξουσία πρέπει να αντιληφθούν ότι η πολιτική υποκρισία, η κερδοσκοπία & η φαυλότητα μας τελείωσαν!!! 

Ζούμε την εφευρετικότητα της πολιτικής χρεοκοπίας που μεταβάλλει τη σχέση εργασίας, σε σχέση <<εργασιακής εφεδρείας>>.

Σ΄ αυτή τη χρονική περίοδο που  ο κόσμος  αντικρίζει ακόμα πιο έντονα το φάσμα της πείνας, οι εργαζόμενοι χάνουν συνεχώς όχι μόνο μέρος της αγοραστικής τους δύναμης, αλλά και θεμελιώδη δικαιώματά τους και οδηγούνται ραγδαία σε εργασιακό μεσαίωνα.

Ακόμη και τα <<ισχυρά>> συνδικάτα (ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ) σήμερα βρίσκονται στη δίνη της κρίσης χωρίς να αντιλαμβάνονται την ανάγκη της ανατροπής, αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν για τα μέλη τους, θεμελιώδη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Μας εκφράζει το σύνθημα στους δρόμους της Μαδρίτης.

NO ROBEIS  PARA,  ESO ESTAMOS  LOS  BANKEROS

<<μη κλέβετε , αυτό το κάνουν οι τραπεζίτες>>.

Οφείλουμε  ως πολίτες και ως επιστήμονες να καταγγείλουμε:

Τους θιασώτες της παγκοσμιοποιημένης αγοράς που ανακάλυψαν ΤΩΡΑ το  κράτος, που ίδιοι διέλυσαν !!!

Έχουμε υποχρέωση στα παιδιά μας να καταγγείλουμε τις  λογικές της θολούρας, της κωδικοποιημένης προπαγάνδας και  των συνθημάτων.

Για το λόγο αυτό υπάρχει ανάγκη κινητοποίησης ευρύτερων μαζών ώστε η αντίσταση στη διεθνή κερδοσκοπία να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων και όλων των πολιτών.

Σ’ αυτή την πραγματικότητα δοκιμάζεται και ο κλάδος μας.

Πολλά χρόνια τώρα μεθοδεύτηκε η διάλυση, η απαξίωση, η κατασυκοφάντηση του κλάδου μας.

Φυσικά δεν εννοώ φαινόμενα που όλοι καταδικάζουμε, αλλά εννοώ τη συλλήβδην κατασυκοφάντησή του.

Η Αναξιοκρατία, οι χαριστικές αποφάσεις, οι περαιώσεις, απέδειξαν ότι το πολιτικό σύστημα δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ σοβαρά  για την πάταξη της φοροδιαφυγής.

Ψηφίστηκαν νόμοι, που πριν εφαρμοστούν ακυρώθηκαν.

Έλεος πιά.

Είναι στο <<ψυγείο>> τόσα χρόνια οι υπηρεσίες και κουνάνε το δάκτυλο καθημερινά στους εργαζόμενους οι ασκούντες την εξουσία, αντί με καθαρό νομοθετικό πλαίσιο, να αποκαλυφθεί το όργιο της φοροδιαφυγής, που συντελείται χρόνια τώρα στη χώρα μας.

Ας είναι καλά οι χαριστικές αποφάσεις και οι περαιώσεις, που χρόνια τώρα άφησαν ανέλεγκτη την αγορά, σε δόξα των καταθέσεων στην Ελβετία!!!

Σήμερα ξέρουμε  ότι << ιδιώτες>> θα αναλάβουν τη βεβαίωση

και την είσπραξη των φόρων.

Προφανώς η χώρα έχει χάσει κυριαρχικά δικαιώματα και έχει παραδοθεί στην απόλυτη κυριαρχία της Τρόικας και  το Υπουργείο Οικονομικών δεν ενδιαφέρεται για τη λειτουργία  των Υπηρεσιών του.

Καλούμε για μια ακόμα φορά την Πολιτική Ηγεσία του ΥΠΟΙΚ

να αναλάβει τις ευθύνες της.

-Να λειτουργήσει άμεσα, σ΄ αυτή τη συγκυρία τις υπηρεσίες με εντατικές ελεγκτικές επαληθεύσεις και ηλεκτρονικές διασταυρώσεις.

– Να συγκροτήσει ομάδα εργασίας από εμπείρους και δοκιμασμένους συναδέλφους, για να συζητήσουμε και να τελειώσουμε επί τέλους:

-με τη θολή, τη μεγάλη, την αντιφατική, τη φωτογραφική, τη χαριστική φορολογική νομοθεσία,

– με την διαλαλούμενη και μη γενόμενη αναδιάρθρωση των υπηρεσιών, για τη νέα τους σύγχρονη μορφή, μακριά από  παρεμβάσεις και πελατειακές  σκοπιμότητες.

–  Να δημιουργήσει, επιτέλους, άμεσα, μία αξιόπιστη ηλεκτρονική βάση δεδομένων προς εξυπηρέτηση της λειτουργίας των υπηρεσιών μας και του δημοσίου συμφέροντος και όχι με σκοπό την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και εταιριών.

Δεν υπάρχει η  πολυτέλεια άλλων πειραματισμών

Οι διοικητισμοί, οι εμμονές, οι εντυπωσιασμοί, οι πειραματισμοί και οι άσχετοι και κακοί Σύμβουλοι, είναι αυτοί που γυρίζουν πάντα πίσω την πολιτεία, που την απαξιώνουν και την ευτελίζουν στη συνείδηση του Ελληνικού λαού.

Στο Υπουργείο Οικονομικών αυτοί που σχεδιάζουν πρέπει να σκέφτονται ως εργαζόμενοι, ως συνταξιούχοι, ως αυτοαπασχολούμενοι, ως μικρομεσαίοι, αλλά και ως επιχειρηματίες για να μπορούν να κατανοήσουν τη συμπεριφορά αυτών που θέλουν να φορολογήσουν.

Αν μας έχει απορρίψει η κοινωνία, ας φροντίσουμε να μη μας απορρίψουν

και οι εργαζόμενοι.

Πρέπει  να αφυπνιστούμε και να αφυπνίσουμε.

Πρέπει  να συνέλθουμε από το λήθαργο.

Για να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν γίνεται  να παραδοθούμε

ως πρόβατα επί σφαγής στο βωμό των πιο αδίστακτων συμφερόντων.

Οι εξελίξεις θα είναι γρήγορες και οδυνηρές.

Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί. χωρίς λαϊκισμούς και φανφάρες.

Με καθαρά λόγια, με πίστη στο μέλλον.

 

Σήμερα ζούμε την πιο σκληρή αντιμετώπιση από το πολιτικό σύστημα, που  προσπαθεί να υπερβεί τις τρομακτικές του ευθύνες για την πορεία της χώρας, στοχεύοντας το χώρο μας, ως κύριο υπεύθυνο της κακής πορείας των εσόδων του κράτους.

Τούτες τις δύσκολες ώρες με ενοχλεί, με λυπεί και με εξοργίζει η μικροπολιτική ορισμένων.

Όταν οι εργαζόμενοι οδηγούνται στην εξαθλίωση δεν με ενδιαφέρει τι λένε τα πολιτικά κόμματα.

Όταν ο κλάδος μας διαλύεται, ο  οικογενειακός μας προϋπολογισμός ανατρέπεται, δεν έχουν το δικαίωμα ορισμένοι να διαλύουν, να διαιρούν, να συκοφαντούν.

Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι πολύ σύντομα θα επιχειρηθεί και η διάλυση του Σ.Κ. 

Το πολιτικό παιχνίδι οι κυβερνώντες το γνωρίζουν πολύ καλά και το «διαίρει και βασίλευε» έχει γίνει καθεστώς. Ο συνδικαλισμός όμως είναι η πρωταρχική πρωτογενής πολιτική. Όταν οι εργαζόμενοι απογοητεύονται και δεν συνδικαλίζονται, είναι ευάλωτοι στις επιμέρους εξουσίες και η κεντρική κρατική εξουσία επιβάλλεται.

Σ΄ αυτή τη συγκυρία λοιπόν, εκτός από την καλόπιστη κριτική σας, σας καλώ να καταθέσετε και το δικό σας έργο.

Σήμερα όλοι πρέπει να έχουμε μια φωνή.

Σήμερα όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι δεν σκύβουμε το κεφάλι.

Σήμερα όλοι πρέπει να στείλουμε μήνυμα  αντίστασης.

Σήμερα όλοι πρέπει να βροντοφωνάξουμε, ότι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να ζήσουμε .

Σήμερα δεν έχουμε δικαίωμα να διαφωνούμε.

Σήμερα έχουμε υποχρέωση να καταγγείλουμε τα νεοφιλελεύθερα εξοντωτικά μέτρα. 

Συν/σες, συνάδελφοι,

ü    Δεν είμαστε εμείς οι υψηλόμισθοι του Δημοσίου. Σ΄ αυτούς που μας προβοκάρουν λέμε το αυτονόητο:  ίση αμοιβή για ίση εργασία.

ü    Δεν είμαστε εμείς οι υπονομευτές του προϋπολογισμού.

ü    Αυτοί που αποφάσισαν να παραδώσουν τη δουλειά μας στις πολυεθνικές ελεγκτικές εταιρείες, την είσπραξη των απαιτήσεων του κράτους στους ιδιώτες, αυτοί που αποδομούν συστηματικά  τον κλάδο μας είναι υπάλληλοι συμφερόντων.

Σας βεβαιώνω ότι μας έχουν ανάγκη.

Καμιά χώρα του κόσμου  δεν πορεύεται χωρίς εφοριακούς.

Οφείλουμε να είμαστε σοβαροί και να κατανοούμε τα μηνύματα των καιρών.

‘Οσοι δεν τα κατανοούν θα είναι απέναντί μας.

Με απόλυτη σαφήνεια δηλώνουμε ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές στις υπηρεσίες μας.

Προς ποια κατεύθυνση όμως, με ποια μέσα και ποια χαρακτηριστικά?

Της εξυπηρέτησης του πολίτη?

Της στήριξης των εσόδων του κράτους?

Της πάταξης της φοροδιαφυγής?

Με ποια ηλεκτρονική υποστήριξη?

Με ποια γεωγραφικά χαρακτηριστικά όταν η χώρα μας έχει τόσα πολλά νησιά, τα οποία κυρίως λειτουργούν την τουριστική βιομηχανία της χώρας?

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Πρέπει να σταματήσει η υποβάθμιση η κατασυκοφάντηση και η απαξίωση των παραγωγικών μας πλεονεκτημάτων, αλλά και του ανθρώπινου πλούτου της πατρίδας μας.

Η σημερινή κρίση, τόσο διεθνώς, όσο και στην πατρίδα μας, έχει άμεση σχέση με το τέλος ενός οικονομικού μοντέλου, που προωθούσε την ανάπτυξη «τυφλά», με αυτοσκοπό το ανεξέλεγκτο κέρδος, χωρίς να ενδιαφέρεται για  το βιοτικό επίπεδο του λαού και το μέλλον του.

Η ώρα της ανατροπής αυτού του μοντέλου ήρθε.

Αυτή η ανατροπή θα γίνει από το δημιουργικό κομμάτι του λαού, που δεν ανέχεται άλλο να διασπαθίζεται, να καταληστεύεται και να εκποιείται ο πλούτος που αυτό παράγει.

Η κυβέρνηση  λοιπόν  οφείλει:

-να ενεργοποιήσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας και να μην τον καταγγέλλει.

-να προστατεύσει τα εισοδήματα των  εργαζόμενων

Κανείς λοιπόν δεν πρέπει να ξεπερνά, την  αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών, την παντελή έλλειψη κοινωνικών οραμάτων που έχουν απογοητεύσει τους πολίτες, οι οποίοι αδιαφορούν για τα Δημόσια έσοδα, επειδή γνωρίζουν πλέον ότι ο πλούτος αυτός δεν τους αφορά.

Εμείς δεν θα υπηρετήσουμε το Συνδικαλιστικό και υπηρεσιακό διχασμό

Ζητάμε λύσεις εξομάλυνσης

Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί, ως δήθεν ένοχοι, των στρεβλών πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία.

Τους έχουμε υπηρετήσει όλους πολλαπλώς!!!

Φτάνει πια !!!